Hannie van der Lecq (Rotterdam, 1936) schildert, beeldhouwt en musiceert, maar daarnaast is het dichten voor haar een manier om zich te uiten.
Als dichteres debuteerde zij in 1993 op een van de literaire podia in Rotterdam.
Zij was medeoprichtster van het Literair Café Brielle en treedt daarnaast zelf ook op in het land.
Landschap
Ook je lijf is een landschap
waar ik in verdwalen kan,
het mysterie van je huid
voert tot ongekende verten
waarin ik mij verlies,
het zo bekende land verandert
door het strelen van mijn hand
in lentezon en een uitbundig
licht dat ons begeleidt
dat mij telkens weer verleidt
tot reizen naar waar ik
die warme rustplaats vind.
Stilte
Het huis is tot een stil
decor geworden, waar ik wacht
op tekens als: de sleutel
in het slot, of een krant die
bij het omslaan ritselt.
Dan zie ik je pantoffels staan
waardoor mijn hoofd weet wat
mijn lijf niet kan aanvaarden.
Het is de stilte die het mes
is tussen toen en nu.
Geen voetstap in de gang,
getimmer in de schuur.
Niemand tilt het deksel
van de pan.
Op het uur van thuiskomst
verpietert voedsel op het vuur
en als de avond valt
tikt de klok de leegte
in seconden.